Wat je met opties NIET moet doen,
een Handelsstrategie
Een handelsstrategie om grote verliezen met
opties te voorkomen.
1. Gebruik een "altijd"-handelsstrategie.
Meer dan de helft
van degenen die in opties handelen zijn zgn. "altijd"
handelaars. "Ik schrijf altijd gedekt calls", "Ik lap (=verkoop)
altijd straddles", of "Ik koop altijd lange, out-of-the-money calls." Dit soort "altijd"-strategien zie
je ook terug in andere speculatieve markten. Wie kent niet
het adagium: onroerend goed stijgt "altijd" in waarde?
Het probleem met
het begrip "altijd" echter is dat dit slechts in twee
gevallen geldt: de belastingdienst heeft altijd gelijk en je
gaat altijd een keer dood. Meer in het algemeen kun je
zeggen dat handelaren die "gedwongen" zijn om zgn. "altijd"-posities
in te nemen - hetzij door (gebrek aan) intelligentie of
karakter, of misschien door slechte wet- en regelgeving die
het gebruik van opties in bijvoorbeeld een vermogens-portfolio
limiteert tot slechts bepaalde strategien - maar beter weg
kunnen blijven van opties.
Soms is een optie
een goede koop of verkoop. Soms moet je lang kopen en kort
verkopen, maar soms juist omgekeerd.
Handelen in
opties zonder dat je de mogelijkheid en flexibiliteit hebt
om verschillende optiestrategien te gebruiken die passen bij
verschillende marktomstandigheden, zal je op de lange duur
gewoon geld kosten.
2. Koop een computerprogramma, die je adviezen geeft.
Sommige
optie-handelaren hebben een blind geloof in optie-modellen (bijv.
Black & Scholes), of computer-software of in allebei.
Geïntimideerd door prachtige software en wiskundige analyse,
voelen deze handelaren zich dom en stellen daarom maar
een groot vertrouwen in kwaliteiten van de software-makers. Alsof het maken van mooie software en wiskunde een garantie
vormen voor het verdienen van geld met opties.
Het verlangen van
een optiehandelaar naar een externe, almachtige, mystieke
bron van wijsheid - het wiskunde/computer model - is niets
anders dan de wens die de oude grieken al hadden om de
toekomst de kunnen voorspellen door de ingewanden van dode
vogeltjes te bestuderen of het orakel van Delphi te
raadplegen.
Aan de andere
kant zijn er diegenen die het prachtig vinden om met
computers te spelen en over wiskundige problemen na te
denken. Dat soort mensen besteedt veel tijd aan het praten
en denken over vragen als: "Beschrijft de poisson-verdeling
het prijs-gedrag van vreemde valuta beter of slechter dan de
standaard normale verdeling?". Het gevolg hiervan is, dat
als iemand al in staat zou zijn om deze vraag met zekerheid
te beantwoorden, dit een uiterst belkangrijke doorbraak zou
betekenen op het gebied van berekening van de juiste "theoretische"
waarde. Maar de gebruikelijke foutmarges die in
werkelijkheid in acht moeten worden genomen bij het schatten
van de input variabelen van het optiemodel - denk hierbij
met name aan de volatility – zorgen voor grotere verschillen
in het "juiste" antwoord dan een aanname omtrent een
kansverdeling. Dit soort vraagstukken zijn leuk en
interessant om mee te spelen op congressen voor academici en
op door beurzen gesponsorde symposia waar er geen echt geld
op het spel staat. Maar in de optiehandel kost een naief
geloof in computer/wiskunde modellen bijna altijd geld.
3. Schenk geen aandacht aan de theoretische waarde.
Deze regel staat
in contrast met de vorige. Diegenen die deze regel
propageren zijn werkelijk de dinosaurussen van de
optiehandel.. Diegenen die er nog zijn aan institutionele
zijde moeten wel in organisaties zitten, die zo groot zijn
dat eenslechte performance met relatief kleine bedragen in
opties niet veel uitmaakt, of zo incompetent zijn in het
meten vanperformance dat het jaren verborgen heeft
kunnen blijven.
Optiehandelaren
van dit soort zijn eigenlijk te beschouwen als
aandelenhandelaren van het oude stempel die opties nog
steeds beschouwen als een soort "kleine aandeeltjes". In hun
handel laten zij zich leiden door wijsheden als: "koop
alleen waarde en verkoop alleen hoop" of "lange opties zijn
niks" etc. Verder hoor je ze dingen zeggen als: "Toen ik met
een computerprogramma handelde heeft me dat alleen maar geld
gekost" (hetgeen weer duidt op een vroeger blind vertrouwen
in de vorige regel!).
Gefrustreerd door
de niet altijd even realistische aannames en beperkingen van
optiemodellen, negeren deze handelaren het hele model maar.
Dit gedrag kun je vergelijken met dat van een ingenieur die
na zijn studie tot de ontdekking komt dat de wetten van
Newton op het gebied van kracht en versnelling niet waar
zijn en daarom geen uitkomst zouden bieden bij het bouwen
van zijn volgende brug. In het vervolg zal zo'n ingenieur
zijn ontwerpen baseren op "wat er wel ongeveer goed uitziet….".
4. Doe aan riskmanagement met griekse letters.
Deze regel is een
variant op regel 2 en heeft betrekking op de griekse letters
delta, gamma, theta en kappa (vega in het echte optie-jargon).
Deze letters staan voor de wiskundige relaties tussen de
verschillende input-variabelen van het (B&S)-optie-model. Ze
klinken wetenschappelijk en wekken de indruk van zekerheid
en geavanceerdheid, maar tegelijkertijd ook van eenvoud,
hetgeen impliceert dat het risico van een optie-portfolio
teruggebracht kan worden tot simpele cijfers en eenheden.
Deze combinatie
van schijnbare eenvoud en geavanceerdheid heeft vaak een
zeer grote aantrekkingskracht op de hoofd-handelaar of
manager van een groep handelaren, die weet dat de risico's
die bij opties horen van een geheel andere orde zijn dan de
risico's die horen bij handel in cash (v.v.), forwards en
futures.
In praktijk
echter zal alle professionele handel waar risico's slechts
gemeten worden door delta's en gamma's op te tellen uitlopen
op een regelrechte ramp, waar je op kunt wachten. Optie-risico's zijn multi-dimensionaal en niet twee-dimensionaal. Prijs van de onderliggende waarde, de
(implied) volatility en de grootte van de positie dragen
allemaal bij aan het risico en hebben allemaal met elkaar te
maken. De zgn. 'Greeks' die het risico als twee-dimensionale
weergeven zijn niet goed genoeg bij het inschatten en
bewaken van risico's. De enige zinvolle aanpak is om
voortdurend "what if" vragen de formuleren over mogelijke
toekomstige gebeurtenissen, dat wil zeggen toekomstige
combinaties van alle input-variabelen. Deze vragen moeten op
regelmatige, systematische basis gesteld worden.
Het idee van risk-management door het formuleren van scenario's is niet
nieuw of vooruitstrevend. Militaire strategen maken er al
eeuwen gebruik van, evenals managers die scenario's voor de
lange termijn schetsen en doorrekenen. Eenzelfde aanpak
wordt met succes toegepast door sommige profesessionele
optiehandelaren.
5. Baseer je analyse en beslissingen op de hoogte van de
onderliggende waarde op expiratie.
Deze strategie
wordt waarschijnlijk voornamelijk toegepast door de
particuliere belegger. Ook onervaren professionele
handelaren beginnen soms met deze strategie, maar leren het
meestal al snel af, gaan failliet of worden ontslagen.
Het is over het
algemeen gemakkelijk om iemand die deze strategie toepast te
herkennen. Hij zal termen gebruiken als "aantal gulden
bescherming" en dingen zeggen als "geloof je echt dat koninklijke olie (RD) onder de 100 of boven de 120 zal staan
op expiratie?".
De slimme
professionele handelaar weet al lang dat het niet uitmaakt
of waar het aandeel staat op expiratie. Wat telt is hoe hoog
het aandeel morgen staat.
Het is
verbazingwekkend dat er een niet-aflatende stroom handelaren
lijkt te bestaan - voor de rest intelligende mensen - die in
opties handelen met deze strategie als uitgangspunt.
6. Laat de volatility voorspelling over aan de markt.
Voorstanders van
deze benadering vallen uiteen in 2 categorien. De eerste en
meer onderlegde categorie bestaat uit verschillende
aanhangers van de efficiente markt hypothese (EMH). Zij zijn
van mening hoe hoog of laag opties ook in de markt geprijsd
mogen zijn (m.a.w. hoe hoog of laag de implied volatility ook is), daar altijd een goede reden voor is.
Deze zienswijze
vertoont zeer sterke overeenkomsten met een 14e eeuwse boer
die meende dat God wel een goede reden moest hebben voor de
plaag die de oogst vernield had.
De tweede en
veruit grootste categorie bestaat uit mensen die te lui of
te dom zijn om na te denken over de manier waarop de volatility die nu in de markt staat tot stand is gekomen.
Zowel de goed
onderlegde eerste categorie als de niet nadenkende tweede
categorie zal waarschijnlijk op de lange duur hetzelfde
verliezen. Om voor de langere termijn in opties te handelen
is een verstandige consistente benadering vereist ten
aanzien van het begrip toekomstige volatility. Dit vereist
dus ook een doordachte en kritische houding ten opzichte van
de implied volatility.
7. Begin met opties zonder vooraf doelen, strategien en
beslissings-variabelen bepaald te hebben.
Meestal wordt
deze regel nageleefd door iemand die begint met opties en
denkt dat met optiehandel het geld voor het oprapen ligt of
gemakkelijk extra rendement te behalen valt.
Deze
veronderstellingen leiden tot wat vrijblijvend gehannes met
opties, waarbij vaak tegenstrijdige doelstellingen worden
nagestreefd (bijvoorvbeeld een portfolio die de index denkt
verslaan door alleen gedekt opties te schrijven), of waarbij
een onduidelijke strategie zonder betekenis wordt
nagestreefd (we gaan at-the-money opties gedekt schrijven),
of waarbij potentieel rampzalige beslissings-variabelen
worden gehanteerd (het te verwachten rendement van een
transactie moet in ieder geval boven de 12% leggen).
Een aantal mensen
zal uiteindelijk de tijd vinden om genoeg optiekennis op te
doen; anderen zal dit niet lukken en zullen na verloop van
tijd terugkeren naar waar ze in het verleden wel goede
resultaten mee behaalden. Beide beslissingen kunnen juist
zijn. Van beleggen met opties wordt je niet per definitie
gelukkiger of rijker dan van beleggen in andere waarden,
maar opties zijn een hele aparte tak van sport met hele
bijzondere eigenschappen en mogelijkheden. Veel plezier en
succes ermee!
