06-07-2006
Eigenlijk
is het onbegrijpelijk dat de dollar nog steeds zijn
huidige waarde heeft. De voortdurend stijgende tekorten
in de VS op de lopende rekening van de
betalingsbalans (handels- en dienstenbalans) sinds de
regering Reagan begin jaren 80 van de vorige eeuw,
zouden het vertrouwen in de dollar moeten verminderen,
echter deze blijft de laatste 2,5 jaar onveranderd
rondom het niveau van 0,8 €. Zie de dollar grafiek van
de afgelopen vijf jaar
hier.
Was dit tekort ten tijde van
Reagan nog 1% van het bbp (bruto binnenlands product),
nu is dat opgelopen tot 7%. Ook het begrotingstekort
neemt onverantwoorde hoogten aan. President Clinton
behaalde in zijn periode nog een overschot, maar door de
drastische uitgaven van de regering Bush is dit
omgeslagen naar een tekort van 3% van het bbp nu. Omdat
het buitenland en met name Japan en China, maar ook
Europa deze tekorten al jarenlang dekken met de aanschaf
van Amerikaans overheidspapier is de kapitaalrekening
van de handelsbalans positief. Uiteindelijk financiert
het buitenland dus de welvaart van de burgers in de VS.
Zolang het renteverschil tussen de VS en Europa toeneemt,
welk verschil door de laatste renteverhoging door de FED
in de VS naar 2,3% is gebracht, blijft het voor
Europeanen aantrekkelijk Amerikaans overheidspapier aan
te schaffen. Dit geldt ook voor Japan en China. Zolang
er vertrouwen in de dollar blijft, zolang kan de huidige
situatie door blijven gaan. Echter, in die muur van
vertrouwen komen de laatste tijd scheurtjes.
Ten eerste heeft de
Federale Reserve (FED)
aangegeven dat er een einde aan de renteverhogingen kan
komen.
De economische situatie in
de VS maakt het voor Ben Bernanke, als chef van de FED,
het er niet makkelijk op. De economische groei is over
haar top heen, getuige de dalende huizenmarkt en
consumentenbestedingen. Daarnaast blijft de inflatie
toenemen door o.a. de hoge energieprijzen en door het
ongelimiteerd en voor de buitenwereld onbekend houden
van bijdrukken van dollars t.b.v. het Plunge Protection
Team (zie ook "GOUD
EN INFLATIE" van 22 juni 2006 in het Archief).
Feitelijk is de inflatie aanzienlijk hoger dan wat de
regering Bush kwijt wil. Indien de FED de
economische groei voorrang geeft, dan komen er geen
renteverhogingen meer. Verhoogt hij de rente om de
inflatie de kop in te drukken dan kan dat drastische
gevolgen hebben voor 's lands economie. Het ergste
scenario is stagflatie, een economie die stagneert bij
een oplopende inflatie.
Een dillemma dus voor Ben
Bernanke. Hij hoopt dat een groeivertraging ook de druk
op de (officiële) inflatie verminderd. Omdat zowel Japan
als Europa nog maar aan het begin van enkele verhogende
rentestappen staan tijdens de huidige economische
opleving, zal het renteverschil tussen de VS en Europa /
Japan kleiner worden en daardoor zal het minder
aantrekkelijk worden om Amerikaans overheidspapier te
kopen.
Ten tweede wordt de olie nog
altijd in dollars betaald.
Er gaan geruchten dat de
werkelijke reden van de Amerikaanse inval in Irak is
omdat Hoessein van de dollar af wilde en de olie in een
andere valuta betaald wilde zien. Indien dit werkelijk
zou gebeuren, dus als de olierijke landen zouden
besluiten om de dollar te verwisselen voor bijvoorbeeld
de euro als betaalmiddel voor de olie, dan mag een
stevige dollarcrash verwacht worden.
De wereld is echter nog
teveel afhankelijk van de VS-economie en daarom zal dit
zo'n vaart niet lopen. Uiteindelijk zal het erop aan
komen of de wereld (de handelspartners van de VS) het
vertrouwen in de dollar zal behouden of de dollar (lanzaam)
vaarwel zegt. Indien de overheid van de VS besluit om
serieus de tekorten aan te pakken, dan kan het tanende
vertrouwen hersteld worden. Ik verwacht dat niet van de
regering Bush, maar ik hoop wel dat zijn opvolger een
gezondere kijk op de tekorten-situatie zal hebben.
Op middellange en lange
termijn is de kans dat de dollar daalt in ieder geval
aanzienlijk groter dan een stabiele dollar.
Hoe te handelen als belegger?
Wat denkt u van goud ?
